Net voor de TT van Assen neemt redacteur Jaap Fijma de jongste ontwikkelingen bij de motorfabrikanten door. Hij heeft veel aandacht voor de NSU-recordmotor die op een Duitse Autobahn 287 km/h haalde. Zonder de vele viaducten was de snelheid zelfs nog hoger geweest. Voor Fijma aanleiding om te schrijven: “Jammer dat meneer Adolf het niet meer voor het zeggen heeft, want die had er wel gauw even een paar laten afbreken.” Of die opmerking hem in dank is afgenomen...

Recordpogingen houden vaak gevaar in, zeker als het om gemotoriseerde snelheidsrecords gaat. Daar kwam ook Gustav Baumm achter, die pionierde met een gestroomlijnde motorfiets. Een idee met mogelijk grote toekomst, waardoor AMT hem postuum als ‘martelaar der wetenschap’ eerde.

Zeer geïnteresseerd bespreekt AMT de eerste na-oorlogse auto van NSU, op dat moment de grootste motorfietsfabrikant ter wereld. Met als conclusie dat de Prinz een echte auto is, en geen vierwielige motorfiets. Uitvoerige technische doorlichting bevestigt dat de kwaliteit op net zo hoog niveau staat als bij NSU motorfietsen.

In 1955 was NSU de grootste motorfietsfabrikant ter wereld. Maar het merk zag goed dat men steeds meer van motorfiets naar auto zou overstappen. Dus deed NSU dat ook. Hun eerste na-oorlogse auto Prinz bevatte hoogstaande motorfietstechniek, maar was toch op en top een kleine auto. AMT was zeer onder de indruk.

Een omwenteling op het gebied van motoren, beloofde NSU bij de onthulling van zijn eerste lopende Wankelmotor prototype. Met verbazing maar ook gepaste argwaan onderzocht AMT wat precies de betekenis van die nieuwe motorsoort kon worden. En hoe het werkte, wat ook nu nog wel enige uitleg vraagt.

Geheel begrijpelijk noemden we de NSU Ro80 bij diens debuut een mijlpaal in de autohistorie. ‘Wankelmotor nu volwassen’, zo verwachtten velen met ons. Met daar omheen een al even bijzonder auto-ontwerp was het smullen geblazen voor autotechnici. Hoogst interessant, ook al werd het achteraf bezien bepaald geen succes.